شرایط واجب شدن روزه

با فرا رسیدن ماه شعبان و نزدیک شدن به ماه مبارک رمضان این سوال برای مسلمانان ممکن است پیش بیاید که شرایط واجب شدن روزه و یا شرایط روزه گرفتن یک فرد چیست؟ اینکه چه کسی می‌بایست روزه بگیرند و روزه بر چه کسانی واجب نیست. زمان واجب شدن روزه تنها یکی از شرایطی است که روزه را واجب می‌کند و همچنین برخی از شرایط دیگر در پایین بیان شده است.

شرایط واجب شدن روزه:

  • بلوغ
  • عقل
  • قدرت
  • بی هوش نبودن
  • مسافر نبودن
  • حایض و نفسا نبودن
  • ضرری نبودن روزه
  • حرجی نبودن روزه

توجه:

روزه بر افرادی واجب است که واجد شرایط فوق باشند، بنابراین روزه بر کودک نابالغ، دیوانه، بیهوش، فردی که توانایی گرفتن روزه ندارد، مسافر، زن حایض و نفسا، کسی که روزه برای او ضرر یا حرج (مشقت زیاد) دارد واجب نیست.
انسان نمی‌تواند به خاطر ضعف روزه را بخورد، ولی اگر به قدری ضعف پیدا کند که تحمل آن بسیار مشکل شود می‌تواند روزه را بخورد، و همچنین اگر برای او ضرر یا خوف ضرر داشته باشد، بنابراین دخترانی که به سن بلوغ – که بنا به نظر مشهور همان تکمیل نه سال قمری است – می‌رسند واجب است روزه بگیرند و ترک آن به صرف دشواری، ضعف جسمانی و مانند آن جایز نیست. بلی اگر برای آنها ضرر داشته و تحمل آن برای ایشان همراه مشقت زیاد باشد می‌توانند افطار کنند.

شرایط صحت روزه:

مجموع شرایط پایین شرایط صحت روزه یک فرد است و اگر کسی اینن شرایط را نداشته باشد روزه گرفتن یا روزه واجب از او قبول نخواهد شد.

۱. اسلام
۲. ایمان
۳. عقل
۴. بی هوش نبودن
۵. مسافر نبودن
۶. حایض و نفسا نبودن
۷. ضرری نبودن
۸. داشتن نیت
۹. ترک مفطرات
۱۰. روزه‌ی قضا نداشتن (البته این شرط برای کسی است که می‌خواهد روزه‌ی مستحبی بگیرد.)

توجه:

روزه‌ی افرادی صحیح است که واجد شرایط صحت روزه که در بالا آمده باشند، بنابراین روزه‌ی کافر، دیوانه، بی‌هوش، مسافر، حایض و نفسا، روزه‌ای که برای فرد ضرر دارد، یا در آن نیت روزه نکرده یا یکی از مفطرات را عمداً انجام داده باطل است، همچنین روزه‌ی مستحبی کسی که روزه‌ی قضا دارد صحیح نیست.

نیت روزه یوم‌ الشک:

روزی که انسان شک دارد که آخر شعبان است یا اول ماه رمضان (یوم الشک) واجب نیست روزه بگیرد، و اگر بخواهد روزه بگیرد نمی‌تواند نیت روزه یوم‌ الشک یا روزه‌ی رمضان کند، بلکه می‌تواند قصد روزه‌ی مستحبی آخر شعبان یا روزه‌ی قضا و مانند آن کند و اگر بعداً معلوم شود که رمضان بوده از رمضان حساب می‌شود و قضای آن روز لازم نیست، و اگر در اثنای روز بفهمد که ماه رمضان است باید از همان لحظه نیت روزه‌ی رمضان کند.

برگرفته از استفدائات حضرت آیت الله العظمی امام خامنه ای (حفظه الله)

مطالب مشابه

پاسخی بگذارید